Gods Woord wordt pas echt beantwoord in de stilte. Leven in
de stilte – en de stilte uithouden – vraagt vaak moed. Wie op deze manier voor
God leeft, stoot immers voortdurend op zichzelf. God zelf confronteert hen met
hun eigen werkelijkheid. Het is echter de enige manier om de eigen zwakheden te
erkennen en ze door God te laten zuiveren.
Om steeds en overal tot bezinning te kunnen komen,
cultiveren de monniken een algemeen klimaat van stilte. De rust die de
regelmaat van de dagorde met zich meebrengt, draagt daar toe bij. Rust en
regelmaat dienen bovendien de vrede in de gemeenschap, die onontbeerlijk is om
in de ander God te ontmoeten en te kunnen leven in zijn aanwezigheid.
De weg van de stilte is echter niet makkelijk. Vader Abt
staat de monniken bij via het geestelijk onderricht. Ofschoon broeder met de
broeders, vertegenwoordigt de Abt voor de monniken Christus in de gemeenschap.
Soms onderrichten de broeders elkaar. Voor Sint-Benedictus ontmoeten ze
Christus immers ook in iedere broeder.
