Het ware gebed is niet alleen bidden op de expliciete
gebedsmomenten. In de traditie van de monniken wordt er gesproken over het
‘voortdurend gebed’. Dat komt erop neer dat ze in feite altijd moeten bidden.
Bidden wordt dan verstaan als de eindeloze poging om te leven in en vanuit Gods
aanwezigheid. Bij alles wat ze doen.
De vastgelegde gebedsmomenten accentueren dat ‘gebed van
het leven’. Ze zijn er de ‘voorgrondbeleving’ van. En ze herinneren hen eraan
dat elke gebeurtenis – hoe futiel ook – een geprivilegieerd moment van
Godsontmoeting kan zijn. Daarvoor moeten ze aandachtig leven. En bewust. Goed
geleefd, wordt het leven zélf immers gebed!
